Ik had de laatste weken dat vreemde ritme van freelancen: eerst niks, dan alles tegelijk, en nu ook nog dozen inpakken voor de verhuizing. Als het rustig is zit ik d’r eigenlijk best goed bij, maar zodra het druk wordt zit ik uren achter elkaar achter het scherm zonder dat ik ‘t doorheb.
Wat ik heb gedaan: elke keer dat ik een doos optil voor de verhuizing, doe ik ‘m eerst even door de knieën in plaats van zomaar bukken. En op dagen dat ik brood bak, gebruik ik de tijd dat het deeg staat te rijzen om even een rondje door het huis te lopen of te stretchen. Klein, maar ‘t zorgt er wel voor dat ik niet de hele middag blijf plakken.
Dus eigenlijk een paar vaste momenten:
– bij elke doos: door de knieën
– bij het rijzen van het deeg: een rondje of stretchen
Geen groot plan, gewoon iets dat al in mijn dag zat en dat ik nu gebruik.
Werkt voor mij vooral omdat ik ‘t niet apart hoef in te plannen, ‘t hangt al aan iets dat ik toch al doe. Sorry voor het lange verhaal, wilde het ff delen voor wie ook aan het inpakken of verbouwen is.