Na de laatste afspraak bij het ziekenhuis bleef het gesprek in mijn hoofd hangen, dus ik heb besloten om het ’s avonds op te schrijven in plaats van het te laten malen.
Ik had nog een bijna leeg schriftje liggen en zette me voor om elke avond drie zinnen te noteren, niet meer. Van de 9 avonds lukte het me 6 keer, en dat verbaasde me eigenlijk wel een beetje!
De avonden dat het wél lukte, voelde de ochtend erna net iets rustiger. De avonden dat ik het oversloeg, kwamen dezelfde gedachten de volgende dag gewoon terug.
Tekenen deed ik die avonden niet, dat lukte me eigenlijk alleen overdag. Voorlopig houd ik het schriftje naast mijn bed en kijk ik hoe lang ik dit volhoud.