ਅੱਜ ਦਫ਼ਤਰ ‘ਚ ਪੂਰਾ ਦਿਨ ਭੱਜ-ਦੌੜ ਰਹੀ, ਲੋਸ਼ਨ ਲਾਉਣ ਦਾ ਵੇਲਾ ਈ ਨਹੀਂ ਲੱਭਿਆ। ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਘਰ ਆ ਕੇ ਬਾਹਾਂ ਪਿੱਛੇ ਬਹੁਤ ਖੁਰਕ ਹੋਣ ਲੱਗੀ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਖੁਰਕਦੀ ਰਹੀ ਫੇਰ ਯਾਦ ਆਇਆ ਕਿ ਖੁਰਕਣਾ ਨਹੀਂ, ਹੱਥ ਹਟਾ ਲਏ। ਕਰੀਮ ਲਾ ਲਈ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਠੰਢ ਪਈ। ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖੁਆ ਕੇ ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਖਰਚਾ-ਖਾਤਾ ਲਿਖਾਂਗੀ, ਪਰ ਅੱਖਾਂ ਭਾਰੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਤੇ ਓਹ ਕੰਮ ਕੱਲ੍ਹ ਤੇ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਸਕੈਚ ਬੁੱਕ ਵੀ ਬਸ ਦੂਰੋਂ ਵੇਖੀ, ਖੋਲ੍ਹੀ ਨਹੀਂ। ਗਰਦਨ ਤੇ ਮੋਢੇ ਅੱਜ ਵੀ ਅਕੜੇ ਹੋਏ ਲੱਗੇ, ਕੰਮ ਦਾ ਲੋਡ ਘਟਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ। ਸੌਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਾਣੀ ਪੀਤਾ ਤੇ ਲਾਈਟ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਅੱਜ ਬਾਹਾਂ ਪਿੱਛੇ ਖੁਰਕ ਹੋਈ
ਟਿੱਪਣੀ 3
- ਨੂਰਲੇਖਕ02.02
ਬਾਹਾਂ ਪਿੱਛੇ ਖੁਰਕ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਹੱਥ ਰੋਕ ਲੈਣਾ ਸੱਚਮੁੱਚ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੀ, ਮੈਂ ਵੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਤੇ ਪਾਰਟ-ਟਾਈਮ ਵਿਚਕਾਰ ਭੱਜਦੀ-ਭੱਜਦੀ ਲੋਸ਼ਨ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਦੇਖਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਹੱਥ ਬਾਂਹ ‘ਤੇ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ, ਨਹੀਂ-ਨਹੀਂ ਕਰਕੇ ਹਟਾਉਂਦੀ ਹਾਂ, ਬਿਲਕੁਲ ਤੁਹਾਡੇ ਵਾਂਗੂੰ ਜੀ। ਖਰਚਾ-ਖਾਤਾ ਕੱਲ੍ਹ ‘ਤੇ ਪਾਉਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਵੀ ਬਹੁਤ ਬਹੁਤ ਜਾਣੀ-ਪਛਾਣੀ ਲੱਗੀ, ਮੈਂ ਵੀ ਹੁਣੇ-ਹੁਣੇ ਹਿਸਾਬ-ਕਿਤਾਬ ਮੁੜ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਪਰ ਥੱਕੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਕਾਪੀ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਈ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ। ਗਰਦਨ
- ਰੰਗਲਾ02.04
ਖੁਰਕ ਰੋਕ ਕੇ ਕਰੀਮ ਲਾਉਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਸੱਚੀ ਲੱਗੀ, ਧੰਨਵਾਦ ਜੀ
- ਨੂਰਲੇਖਕ02.04
ਦਫ਼ਤਰ ਦੀ ਭੱਜ-ਦੌੜ ਵਿੱਚ ਕਰੀਮ ਲਾਉਣ ਦਾ ਵੇਲਾ ਨਾ ਲੱਭਣਾ, ਇਹ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਯਾਦ ਆਈ। ਹਿਸਾਬ-ਕਿਤਾਬ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਵੀ ਆਪਣੀ ਲੱਗੀ, ਮੈਂ ਵੀ ਹੁਣੇ-ਹੁਣੇ ਲਿਖਣਾ ਮੁੜ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਹੈ ਪਰ ਥੱਕੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਕਲਮ ਚੁੱਕਣ ਦਾ ਮਨ ਈ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਕੱਲ੍ਹ ਤੇ ਪਾ ਦੇਈਦਾ ਹੈ। ਕੰਮ ਦਾ ਲੋਡ ਸੱਚੀਂ-ਮੁੱਚੀਂ ਘਟਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਗੱਲ ਵੀ ਬਿਲਕੁਲ ਸਮਝ ਆਈ। ਬਹੁਤ ਲੰਬਾ ਲਿਖ ਦਿੱਤਾ, ਮੁਆਫ਼ ਕਰਨਾ।
ਲਾਗ ਇਨ ਕਰਕੇ ਤੁਸੀਂ ਟਿੱਪਣੀ ਲਿਖ ਸਕਦੇ ਹੋ।