ਸਰਦੀ ਆਉਂਦੇ ਹੀ ਹਰ ਸਾਲ ਖੁਰਕ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਵਾਰ ਬੇਟੇ ਨੇ ਇੱਕ ਲੇਖ ਭੇਜਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਨਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚਮੜੀ ਪੂਰੀ ਸੁੱਕਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਸਗੋਂ ਗਿੱਲੀ ਚਮੜੀ ‘ਤੇ ਹੀ ਤਿੰਨ ਮਿੰਟ ਦੇ ਅੰਦਰ-ਅੰਦਰ ਕਰੀਮ ਲਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਸੋਚਿਆ ਅਜ਼ਮਾ ਕੇ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ। ਪਿਛਲੇ ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ –
– ਨਹਾਉਣ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਤੌਲੀਏ ਨਾਲ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਥਪਥਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਰਗੜਦਾ ਨਹੀਂ
– ਨਮੀ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਕਰੀਮ ਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ
– ਬਾਹਾਂ ਲੱਤਾਂ ਦੇ ਜੋੜਾਂ ‘ਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖੁਰਕ ਹੁੰਦੀ ਸੀ
ਪਹਿਲਾਂ ਦਸ-ਪੰਦਰਾਂ ਮਿੰਟ ਬਾਅਦ ਕਰੀਮ ਲਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਚਮੜੀ ਖਿੱਚੀ-ਖਿੱਚੀ ਲੱਗਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀ ਸੀ। ਹੁਣ ਉਹ ਖਿਚਾਅ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੋ ਗਿਆ! ਊਨੀ ਕੱਪੜਾ ਪਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਝੱਟ ਖੁਰਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਦੇਰ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਦਸ ਦਿਨ ਬਹੁਤਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਇੰਨਾ ਹੀ ਹੈ। ਵੀਰ ਭੈਣੋ ਜੀ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਇਹ ਤਰੀਕਾ ਅਜ਼ਮਾਇਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਦੱਸਿਓ, ਕਿੰਨੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਕ ਲੱਗਾ ਸੀ।