ਰਾਤ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਆਈ।
ਫ਼ੋਨ ‘ਚ ਐਵੇਂ ਫੋਟੋਆਂ ਸਕ੍ਰੌਲ ਕਰਦੇ ਕਰਦੇ ਇਹ ਪੁਰਾਣੀ ਫੋਟੋ ਮਿਲ ਗਈ, ਕਿਸੇ ਕਿਲੇ ਦੀ ਬਾਲਕੋਨੀ ਤੋਂ ਖਿੱਚੀ ਹੋਈ।
ਅਸਮਾਨ ਏਨਾ ਸਾਫ਼ ਸੀ, ਪਹਾੜੀਆਂ ਦੂਰ ਤੱਕ ਫੈਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ।
ਓਦੋਂ ਸਾਹ ਸੌਖਾ ਸੀ। ਹੁਣ ਦਫ਼ਤਰ ਦਾ ਕੰਮ ਕੁਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਵਧਿਆ ਪਿਆ, ਰਾਤ ਨੂੰ 3 ਵਜੇ ਅੱਖ ਖੁੱਲ੍ਹ ਜਾਂਦੀ, ਸਵੇਰੇ ਸਿਰ ਭਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ।
ਸਕੈੱਚ ਬੁੱਕ ਵੀ ਕਿੰਨੇ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਬੰਦ ਪਈ ਹੈ, ਪਤਾ ਨਹੀਂ।