ਅੱਜ ਸਵੇਰੇ ਦਫ਼ਤਰ ਜਾਂਦੇ ਵੇਲੇ ਛੱਤਾਂ ਉੱਤੋਂ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਦਿਸਿਆ, ਬੱਦਲਾਂ ਦਾ ਰੰਗ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਬਦਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਲਈ ਹੀ ਖੜ੍ਹ ਗਈ, ਬੱਸ ਵੇਖਦੀ ਰਹੀ।
ਇਹਨੀਂ ਦਿਨੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਸਵੇਰੇ ਉੱਠਦੇ ਸਾਰ ਸਿਰ ਭਾਰੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਦਫ਼ਤਰ ਦਾ ਕੰਮ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵਧ ਗਿਆ, ਮੋਢੇ-ਗਰਦਨ ਅਕੜੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ।
ਇਸ ਸਭ ਦੇ ਵਿਚਾਲੇ ਇਸ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸੌਖਾ ਜਿਹਾ ਲੱਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਹੀ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਾਹ ਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਕੋਈ ਹੱਲ ਤਾਂ ਇਸ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲਿਆ, ਪਰ ਮਨ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੌਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਇੰਝ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਰੁਕ ਕੇ ਉੱਪਰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਬੱਸ ਮੈਂ ਹੀ ਹਾਂ ਇੰਝ ਖੜ੍ਹ ਜਾਣ ਵਾਲੀ।