ਅੱਜ ਸਵੇਰੇ ਕਲਾਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਕੈਫ਼ੇ ਦੇ ਕੋਨੇ ਵਾਲੇ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਚਾਹ ਪਾਈ।
ਮਾਹੌਲ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ, ਕਾਹਲੀ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਰਾਤੀਂ ਹਿਸਾਬ-ਕਿਤਾਬ ਲਿਖਦੀ ਲਿਖਦੀ ਦੇਰ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਤੇ ਅੱਜ ਪਾਰਟ-ਟਾਈਮ ਤੋਂ ਸਿੱਧਾ ਕਲਾਸ ਵੱਲ ਭੱਜਣਾ ਪੈਣਾ ਸੀ।
ਪਰ ਉਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਕਾਫ਼ੀ ਚੰਗਾ ਲੱਗਿਆ।
ਚਾਹ ਦੀ ਭਾਫ਼ ਵੇਖਦਿਆਂ ਮਨ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੌਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਘਰ ਜਾ ਕੇ ਫੇਰ ਕਿਤਾਬ ਖੋਲ੍ਹਣੀ ਹੈ।