ਅੱਜ ਰਾਤ ਹਿਸਾਬ-ਕਿਤਾਬ ਵਾਲੀ ਕਾਪੀ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਬੈਠੀ ਸੀ, ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਅੱਜ ਸਭ ਸਿੱਧਾ ਨਿੱਬੜ ਜਾਵੇਗਾ, ਪਰ ਆਮਦਨ ਤੇ ਖਰਚੇ ਦਾ ਕਾਲਮ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ।
ਪਾਰਟ-ਟਾਈਮ ਦੀ ਤਨਖਾਹ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਵੱਖਰੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਜੀ, ਤੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ‘ਤੇ ਖਾਤਾ ਖੋਲ੍ਹਾਂ ਤਾਂ ਹਰ ਵਾਰ ਨਵੀਂ ਉਲਝਣ ਖੜ੍ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
11 ਵਜੇ ਤੱਕ ਕਾਪੀ ਦੇ ਸਫ�਼ੇ ਫੋਲਦੀ ਰਹੀ, ਅੱਖਾਂ ਭਾਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਪਰ ਅੰਕ ਉਹੀ ਦੇ ਉਹੀ ਰਹੇ।
ਵਿਚਕਾਰ ਫਿਲਮ ਧੁਆਉਣ ਦਾ ਖਰਚਾ ਵੀ ਲਿਖਿਆ, ਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਖਿਆਲ ਆਇਆ ਕਿ ਇਹ ਸ਼ੌਕ ਹੁਣ ਥੋੜ੍ਹਾ ਭਾਰੀ ਲੱਗਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਹੈ।
ਪੜ੍ਹਾਈ ਦਾ ਕੰਮ ਵੀ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਪਿਆ ਰਿਹਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਾਂ ਰੱਖ ਕੇ ਸਿਰਫ਼ ਅੰਕ ਹੀ ਗਿਣਦੀ ਰਹੀ।
ਕਾਪੀ ਬੰਦ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਹੱਲ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਬੱਸ ਰਾਤ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੋਰ ਭਾਰੀ ਹੋ ਗਈ।
ਲੰਮੀ ਗੱਲ ਲਿਖ ਦਿੱਤੀ, ਮਾਫ਼ ਕਰਨਾ ਜੀ।
