ਅੱਜ ਵੀ ਦਫ਼ਤਰ ਦਾ ਕੰਮ ਘਰ ਲਿਆਉਣਾ ਪਿਆ।
ਬੱਚੇ ਸੌਂ ਗਏ ਸੀ, ਮੈਂ ਲੈਪਟਾਪ ਬੈੱਡ ਤੇ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਬੈਠੀ ਰਹੀ।
ਰਾਤ ਦੇ 11 ਵਜੇ ਤੱਕ ਮੇਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਲਿਖਦੀ ਰਹੀ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਖਰਚਾ-ਖਾਤਾ ਵੀ ਲਿਖ ਲਵਾਂ, ਪਰ ਅੱਖਾਂ ਭਾਰੀ ਹੋ ਗਈਆਂ ਸੀ।
ਸਕੈੱਚ ਬੁੱਕ ਤਾਂ ਕਦੋਂ ਦੀ ਸ਼ੈਲਫ਼ ਤੇ ਹੀ ਪਈ ਆ, ਛੂਹੀ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ ਫਿਰ ਮੋਢੇ ਭਾਰੇ ਲੱਗ ਰਹੇ ਸੀ, ਪਰ ਉੱਠ ਕੇ ਕੰਮ ਤੇ ਜਾਣਾ ਹੀ ਪਿਆ।
ਘਰ, ਦਫ਼ਤਰ, ਬੱਚੇ, ਸਭ ਸੰਭਾਲਦੇ ਸੰਭਾਲਦੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬਚਦਾ।