ਅੱਜ ਰਾਤ ਬੱਚੇ ਸੌਂ ਗਏ ਤਾਂ ਮੈਂ ਵਹੀ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਬੈਠ ਗਈ, ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਅੱਜ ਪੂਰਾ ਹਿਸਾਬ ਲਿਖ ਲਵਾਂਗੀ।
ਪਰ ਕਲਮ ਚੱਕੀ ਤੇ ਹੱਥ ਆਪੇ ਹੀ ਕਾਗਜ਼ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ‘ਤੇ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਇੱਕ ਲਕੀਰ ਤੋਂ ਦੂਜੀ ਲਕੀਰ, ਫੇਰ ਪਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਿਆ ਕਦੋਂ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਡਰਾਇੰਗ ਬਣ ਗਈ।
ਹਿਸਾਬ ਉਵੇਂ ਹੀ ਖਾਲੀ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਲਕੀਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮਨ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੌਲਾ ਲੱਗਿਆ! ਸਵੇਰੇ ਫੇਰ ਸਿਰ ਭਾਰੀ ਹੋਊ ਜੀ, ਪਤਾ ਹੈ, ਫੇਰ ਵੀ ਉਹ ਵੇਲਾ ਚੰਗਾ ਲੱਗਿਆ।