ਸਾਰਿਓ ਜੀ, 2 ਦਿਨ ਤੋਂ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਇਸ ਵਾਰ ਦੁਪਹਿਰ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਸੌਣਾ।
9 ਵਜੇ ਅਲਾਰਮ ਲਾ ਕੇ ਉੱਠਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਪਹਿਲੇ 2 ਦਿਨ ਤਾਂ ਮਤਲਬ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਲੱਗਿਆ।
– ਉੱਠ ਕੇ ਸਿੱਧਾ ਫੋਨ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕਿਆ
– ਚਾਹ ਬਣਾ ਕੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਖਿੜਕੀ ਕੋਲ ਬੈਠਿਆ
– ਫਿਰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਕੁਝ ਵਾਹਿਆ, ਬਸ ਐਵੇਂ
ਪਹਿਲਾਂ ਕੰਮ ਨਾ ਹੋਣ ‘ਤੇ ਦੁਪਹਿਰ ਤੱਕ ਸੌਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਬਹੁਤਾ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਹੁਣ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠਣ ਨਾਲ ਦਿਨ ਲੰਮਾ ਲੱਗਦਾ ਏ, ਭਾਵੇਂ ਕੰਮ ਹੋਵੇ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਮਤਲਬ, ਕੰਮ ਭਾਵੇਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਸਵੇਰ ਦਾ ਵਕਤ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ‘ਚ ਰੱਖਣਾ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਲੱਗੀ।