Kolejny ślub, a ja ledwo stoję

Ten tydzień był długi, grafik zmianowy znowu mi się przestawił, dzień z nocą pomieszane, a synek i tak budzi się w nocy, drapie się, płacze, ja wstaję na wpół przytomna i nie wiem już ktora to noc z rzędu, w głowie tylko jedna myśl – przetrwać do weekendu, do tego zaproszenia na wesela zaczęły się piętrzyć, a ja (kompletnie) nie mam siły myśleć o sukience czy uśmiechaniu się do ludzi cały wieczór, chciałabym się cieszyć, że znajome wychodzą za mąż, ale czuję tylko zmęczenie, jedyne co mnie trzyma to druty, wieczorem siadam z włóczką i chociaż na chwilę ręce robią coś innego niż ścielenie łóżka po raz kolejny, nie szukam rady, Kochani, po prostu musiałam to gdzieś napisać 🧶