Obudziłam się w nocy z ręką przy policzku, no i wtedy wróciłam myślami do wykładu o nawykowym drapaniu, który obejrzałam parę dni temu.
Prowadząca mówiła, że ręka idzie do skóry zanim mózg to zauważy, zwłaszcza kiedy głowa jest czymś zajęta, u mnie to akurat szukanie pracy, więc myśli non stop gdzieś uciekają.
Spróbowałam robić tak jak radziła — kiedy łapię rękę w drodze do twarzy, zatrzymuję ją na chwilę i oddycham, zamiast od razu odciągać.
Nie powiem, że przestałam drapać, ale zauważam to szybciej, no i tyle na razie mam.
