W jednym podcaście o zasypianiu usłyszałam coś, co zostało mi w głowie dłużej niż myślałam – że ręce, które nie mają czym się zająć, same szukają skóry do podrapania. Mówili to bardziej o dorosłych, ale u mnie pasowało od razu, bo właśnie w nocy, kiedy córka się budzi i zaczyna drapać, moje ręce też robią się niespokojne, jakby chciały jej pomóc a nie mogą. Od tamtej pory trzymam robótkę przy łóżku, nawet na nocnej zmianie. Nie zawsze pomaga! Ale w tym tygodniu policzyłam – 4 razy sięgnęłam po druty zamiast tylko siedzieć i patrzeć, jak się drapie. Skóry to nie zmienia, ale mi samej jakoś lżej.
