Słuchałam w zeszłym tygodniu podcastu o rytmie dobowym przy pracy zmianowej, bo od dłuższego czasu nie mogę się polapać, kiedy właściwie mam spać.
Zapamiętałam jedną rzecz — nie chodzi o to, żeby zawsze kłaść się o tej samej porze, bo przy zmianach to się nie uda. Chodzi o to, żeby trzymać (jedną stałą porę) w ciągu doby, na przykład pierwszy posiłek po przebudzeniu. Podobno ciało łapie się tego łatwiej niż samej pory snu.
Spróbowałam przez 9 dni, ten sam posiłek o tej samej porze niezależnie od zmiany. Nie powiem, że nagle śpię lepiej, ale wstawanie jakoś… mniej boli.
Przy okazji pomyślałam o córce — u niej to nie zmiany, tylko drapanie w nocy przewraca wszystko do góry nogami, ale zasada chyba ta sama: jeden stały punkt w dobie, reszta może się rozjeżdżać.