Czas życia ›Jedno zdjęcie dziś
Czekałam na syna pod salą, miałam 50 minut i zamiast siedzieć w aucie, poszłam na tę ścieżkę za parkingiem.
Szłam bez telefonu w ręku, co u mnie się ostatnio rzadko zdarza.
Po pracy, dzieciach i tych wszystkich listach rzeczy do zrobienia, taka pusta droga między drzewami to było coś, czego nie planowałam, a wyszło najlepiej z całego dnia.
Nie myślałam wtedy o niczym konkretnym, no i chyba właśnie to było w tym najlepsze.
Wróciłam spokojniejsza, niż wchodziłam.
To, że akurat bez telefonu, najbardziej mi tu podeszło – u mnie ostatnio telefon leży w ręku nawet na spacerze, więc ciężko się od tego oderwac. Miałam podobnie przy nocnej zmianie, w przerwie wyszłam na 15 minut pod blok i nie myślałam o niczym konkretnym, tylko stałam. Wróciłam do dyżuru dużo spokojniejsza, chociaż sama zmiana była ciężka.
No właśnie, czasem taki spacer bez celu robi więcej niż zaplanowany odpoczynek, u mnie wieczorem działa podobnie!
U mnie podobnie, po 22:00 cisza koi, choć bez spacerów…
Zaloguj się możesz dodać komentarz.
