Od wieczoru powietrze w pokoju jakby gęstniało, okna nie otworzyłam, bo koty od razu siadają na parapecie i nie chcą zejść.
Skóra znowu swędziała bardziej niż w dzień, głównie za kolanami, i naprawdę naprawdę nie wiem, czy to od tej duszności, czy od czegoś innego.
Leżałam i liczyłam, nie owieczki, tylko ile razy jeszcze przewrócę się na drugi bok, zasnęłam dopiero o 1:50.
Rano ręka sama szukała kremu, jeszcze zanim dobrze otworzyłam oczy, a cały dzień czułam się, jakbym niosła coś ciężkiego.
U mnie pewnie samo tak się układa, ale chciałam to gdzieś zostawić, zamiast trzymać w sobie…