เวรดึกอีกแล้ว ตารางเลยพังไปหมด
ช่วงเช้าก่อนเข้าเวรยังฝืนตัวเองไปวิ่งรอบหมู่บ้านนิดหน่อยค่ะ เหนื่อยมากกกแต่ก็อยากทำให้ครบ
ทาครีมตามเวลาที่ตั้งไว้ครบทุกรอบ (อันนี้ภูมิใจสุด) ผิวแขนพับยังคันอยู่บ้างแต่ไม่ถึงกับต้องเกา
พออยู่เวรกลางคืนเรื่องกินยาลดสเตียรอยด์ก็ต้องปรับเวลาใหม่หมด บางทีลืมจนต้องตั้งเตือนในโทรศัพท์แทน
ก่อนนอนพยายามหยิบหนังสือมาอ่านสักหน้า ปีนี้ตั้งใจว่าจะอ่านให้ได้เยอะขึ้น แต่เวรดึกแบบนี้ตาปิดเร็วกว่าที่คิดทุกที
เพื่อนสมาชิกที่ทำงานเวรกะน่าจะเข้าใจความรู้สึกนี้ดี ตารางชีวิตมันไม่ค่อยเป็นใจเลยจริงๆ
ขอโทษถ้าเขียนยาวไปหน่อยนะคะ
