พาพ่อไปหาหมอเช้านี้ เหนื่อยไปทั้งวันค่ะ

เมื่อเช้าพาคุณพ่อไปโรงพยาบาลประจำอำเภอค่ะ คิวเยอะมากต้องนั่งรอเกือบ 2 ชั่วโมงกว่าจะได้เข้าห้องตรวจ ตั้งแต่ลูกๆ แยกบ้านไปมีครอบครัวของตัวเองกันหมด เรื่องพาพ่อแม่ไปหาหมอก็กลายเป็นหน้าที่ของตัวเองกับสามีไปโดยปริยาย บางทีก็คิดว่าตัวเองก็อายุมากแล้วเหมือนกัน แต่ยังต้องเป็นคนดูแลคนที่อายุมากกว่าอีกที พอกลับถึงบ้านก็หยิบไหมพรมมาถักต่อเพื่อให้ใจสงบลงบ้าง แต่มือก็ล้าจนถักได้ไม่กี่แถวก็ต้องพักแล้วค่ะ เมื่อคืนก็นอนไม่ค่อยหลับเพราะผิวคันขึ้นมาอีก ต้องลุกมาทาโลชั่นซ้ำหลายรอบ พอมาเจอเรื่องโรงพยาบาลเช้านี้อีกเลยรู้สึก ‘เหนื่อยซ้อนเหนื่อย’ ยังไงไม่รู้ค่ะ อาจจะเป็นแค่ช่วงที่เจอหลายเรื่องพร้อมกันเฉยๆ ก็ได้นะคะ วันนี้ก็แค่รู้สึกล้าไปหมดทั้งตัวจริงๆ ค่ะ