sabah kalkar kalkmaz hemen mutfağa geçtim, çocuklar için hazırlık derken esneme kısmını yine atladım, her sabah kendime söylüyorum ama bir türlü alışkanlık olmuyor, niyet var da vakit bir türlü uymuyor.
öğleden sonra sigorta dosyalarına bakarken omuzlarımın nasıl kasıldığını fark ettim, masada eğik oturmaktan olsa gerek, ara ara kalkıp gerinmeyi denedim ama pek odaklanamadım, galiba zihin yarı sigortada yarı da yarınki düğün hazırlığındaydı.
akşam kısa bir yürüyüşe çıktık, mahalledeki ışık güzeldi, film makinesini yanıma almayı düşündüm ama son anda vazgeçtim, belki yarın, yatmadan önce birkaç dakika sırt gerdim, bugünlük bu kadarı oldu bence.