bugün nöbet bitince bacaklar yine şişti. koşuya çıkmak var mı demeden direkt kanepeye uzandım, bacakları yukarı kaldırdım. 15 dakika öyle durdum, telefonu bile açmadım.
aslında koşuya niyetliydim ama bacaklar bu haldeyken zorlarsam yarın işte duramam, biliyorum. sınav da yaklaşıyor, çalışmam gerekiyordu ama uzanırken kafam da dinlendi sanırım, bir şey okuyamadım yine de.
akşam yemeği basit geçti, erken yattım. yarın yine aynı tempo, galiba koşu bir gün sonraya kaldı. bacaklar şimdi daha iyi ama sabah nasıl olur bilmiyorum.