Bu hafta 4 gece arka arkaya gece ortasında kalktım, hep aynı saatte, saat 3 civarı. Dükkanı tek başıma açıyorum, sabah 7’de kepenk açılıyor, gözümün altı hâlâ şişti o yüzden.
Dün akşam ekmek hamurunu yoğururken birden kolumu kaşımaya başladım, elim unluydu, durdum öyle bir süre baktım, aslında ne yapacağımı bilemedim. Hamur bekledi, iş yarım kaldı, sonunda bitirdim ama içim hiç rahat değildi.
Bu yıl kitap okuyacaktım, raftaki kitap hâlâ aynı sayfada, 40. sayfa, 3 haftadır ilerlemedi. Akşam kaşıntı başlayınca elimde kitap değil krem oluyor zaten.
Dükkanda müşteriye gülümserken bile kolumu arkaya saklıyorum bazen, fark etsinler istemiyorum. Yorgunum bu aralar, hepsi üst üste geliyor.