gece uykuya dalma saatim son zamanlarda hepten kaydı, sebebi iş değil aslında, işten sonraki alışkanlık. eve varır varmaz o gün çektiğim kareleri gözden geçirmeye başlıyorum, derken saat epeyce ilerlemiş oluyor.
yol zaten uzun, gidiş dönüş kendi başına bir mesai gibi. bu ay için küçük bir hedef koydum kendime, kareleri incelemeyi sabaha bırakmak, akşamı sadece dinlenmeye ayırmak.
henüz tam oturmadı, bazı geceler yine eski alışkanlığa dönüyorum ama en azından fark ettim.
arkadaşlar, uzun yolun yorgunluğunu hobiyle kapatmaya çalışırken kendi uykumu kesiyormuşum, bunu görmek bile bir adım.