Bugün öğle arasında masada üç ayrı ekmek vardı, çapati, naan, roti.
Meslektaşım getirmiş, annesi yapmış.
1,5 saatlik yoldan sonra böyle bir masaya oturmak iyi geldi. Kimse bir şey demedi, sadece yedik.
‘Anneannemin tarifi’ dedi, üçünü de tattım. Hangisi hangisiymiş hâlâ tam ayıramadım.
Bazen iş arasında yenen bir öğün, günün en sakin dakikası oluyor arkadaşlar.