Bugün izin günümdü, sabah 6’da çıktım. Patikada kimse yoktu.
Vardiya yüzünden uyku düzenim aylardır dağınık, geceleri de birkaç kere uyanıyorum zaten. Ama yürürken hiçbir şey düşünmedim, sadece adımlara baktım.
Rüzgâr vardı, uzaktan deniz kokusu geliyordu. 40 dakika kadar yürüdüm, sonra bir kayaya oturup nefes aldım.
Yarın yine gece vardiyası var, biliyorum.
Dönüşte fark ettim, kimse bana bakmıyordu orda…