İşten çıkış saatiydi, otobüs bir türlü hareket etmedi, camdan dışarı baktım ve gökyüzü böyleydi.
Işıklar birbirine karışmış, gündüz hiç fark etmediğim binalar birden bir şehir gibi görünüyor.
Evde bekleyenler var, yapılacak işler var ama o birkaç dakika sadece camın önünde durup baktım.
Böyle anları hep telefonla değil de bir gün defterime çizmek istiyorum diye düşündüm.
Galiba gün içinde hiç durmadığım için, bu küçük mola bile fazla iyi geldi.