Pazar yerinde çarkın başındaki adamı gördüm, çamur elinde dönüyordu ve ne olacağı henüz belli değildi.
kendi tezgahımı bugün 9’da açarken hiç düşünmemiştim ama baktım ki ikimiz de sabah sabah bir şeyi yeniden kurmaya çalışıyoruz, o çamuru ben hamuru, pek farkı yokmuş aslında.
en çok dikkatimi çeken, adamın hiç acele etmemesiydi, çark hızlı dönse de elleri ona göre hareket ediyordu, bizim tezgahta öyle olmuyor genelde.