Bugün kütüphanenin yanındaki kafede oturdum, sınav kaynak kitabını önüme açtım ama gözüm sürekli yan masadaki kıza kaydı.
Dizüstü bilgisayarının üstünde elma logosu, yanında soğumuş bir kahve, saat 9 falan oldu ama o hâlâ aynı sayfada duruyordu. Araştırma mı yapıyor ödev mi bilmiyorum, o kadar dalmıştı ki ben bile rahatsız etmeye çekindim.
Kendi tablomu düzenlemeye çalışırken üç kere aynı satırı yanlış yazdım, sonunda kahveyi bitirip kalktım, dışarısı hâlâ bulutluydu.
Bazen böyle bir masa görünce içim rahatlıyor, yalnız değilmişim gibi oluyor…