Sisli akşam

İçim bugün tam sisli gibi.
Ne net bir üzüntü var ne de gerçek bir rahatlık, ortada bir yer.
Sabah ayakları duvara koydum, her zamanki gibi, ama bu akşam şişlik yine erken bastı.
Kitabı açtım, iki sayfa okudum, sonra kafam yine başka yere kaydı.
Sınava 2 ay kaldı, bunu hatırladıkça içim biraz daha ağırlaşıyor sanırım.
Koşmadım bugün, çıkacak gücü bulamadım, bilmiyorum neden.
Ayaklar bu sefer dizlere kadar ağırlaştı, ilk defa böyle oldu.
Sadece pencerenin önünde durdum, uzun bir süre hiçbir şey yapmadım.
Böyle günler de var işte, ne iyi ne kötü, öylece geçiyor.