Gece yine kaşıntıyla uyandım, üst üste birkaç kez, sabah bitkin kalktım. Vardiyalar zaten uykumu allak bullak ediyordu, bir de bu eklenince sabahlar zor geçiyor.
Kremi azaltalı cilt eskisinden daha kızarık duruyor, doktor bunun beklenen bir şey olduğunu söylüyor ama aynaya her bakışımda içim burkuluyor yine de.
İş yerinde bazılarının yüzüme baktığını fark ediyorum, kimse açıkça bir şey söylemiyor ama o bakış yetiyor zaten. Ben de üstüne gitmiyorum, ne desem bilemiyorum açıkçası.
Yazın tuzlu suya güneşe pek yaklaşamıyorum, terleyince cilt daha çok yanıyor. Evim denize bu kadar yakınken akşam yürüyüşlerinde sadece bakıp geçiyorum, girmiyorum.
Bazen sadece yorgunum, başka bir şey değil.