Bu hafta vardiyadan sonra hiç toparlanamadım. Gece kaşıntıyla birkaç kez uyanıyorum, sabah zaten yorgun kalkıyorum.
İşe gidince biri “nasılsın” diye sorunca hep aynı şeyi söylüyorum, “iyiyim” diyorum ve geçiyorum. Aslında hiç iyi değilim, ama anlatmaya başlarsam nereden başlayacağımı bilemiyorum.
Hafta sonu yürüyüşe çıktım, hava sıcaktı, terleyince cilt hemen yandı, erken döndüm eve. Oysa o yürüyüşler benim rahatladığım tek andı, onu da kaybetmek istemiyorum!
Millet, sadece bir yere yazmak istedim bu akşam, başka bir derdim yok.