Son zamanlarda çıkmadan önce aynada fazla kalıyorum, bakmaktan çok bir şey arıyorum sanırım, hangi taraftan baksam daha az görünür diye. Vardiyadan önce bu süre epeyce uzadı, geç kalmaya başladım, sebebini kimseye söylemedim.
Sırf yakadan ibaret bir şey için bu kadar uzun durmak saçma geliyor ama elimde değil. Gece kaşıntı yüzünden az uyuyorum, sabah da bu yüzden kaybediyorum, üstüne iş yerinde “neden geciktin” sorusuna cevap bulmak kalıyor.
Bugün de aynı oldu, yakamı çektim çektim, sonunda çıktım ama kafam hâlâ oradaydı.