Bugün işte biriyle konuşurken fark ettim, gözü sürekli boynuma kayıyordu. Bir şey demedi, ben de demedim ama akşama kadar kafamdan çıkmadı.
Bir aydır doktorla konuşup kortizon kremini azaltmaya çalışıyorum. Azaltınca cilt eskisinden daha kızardı, bu normal mi bilmiyorum. Belki de kendimi bu kadar açık hissetmemin sebebi de biraz bu ya.
Geceler de zor oluyor açıkçası. Kaşıntıyla birkaç kez uyanıyorum, sabah nöbete öyle kalkıyorum. Uykusuz olunca insanın her şeye daha çok takılması normal mi yoksa gerçekten bakıyorlar mı, artık ayırt edemiyorum.
Böyle anları siz nasıl atlatıyorsunuz? Bir şey mi söylüyorsunuz yoksa hiç oralı olmuyor musunuz?