Dün gece yine erken uyandım, saat 3 gibi. Kaşıntıdan değil bu sefer, sadece uyku düzenim tamamen bozuk. Vardiyalar yüzünden zaten öyle bir haldeyim.
Kalktım, biraz oturdum, sonra dışarı çıktım. O saatte sokaklar neredeyse boştu, yürüye yürüye biraz uzaklaştım. Yol üstünde bir büfe hâlâ açıktı, adam da benim kadar uykusuz görünüyordu.
2 simit aldım, biri fazlaydı aslında ama neyse. Adam bir şey sormadı, yüzüme bile bakmadı, sadece parayı aldı ve iyi geceler dedi. Küçük bir şeydi ama içim o an biraz rahatladı.
Eve dönerken düşündüm, bazen kimsenin bir şey demediği anlar böyle iyi geliyor işte. Gündüz vardiyasında öyle değil, insanlar bir şey demiyor ama bakıyorlar. Gece o kadar da yok bu bakışlar.
