Vardiya bu hafta yine sabahçı döndü, pazar saat 6 gibi çıktım işten.
Eve gitmek yerine dağa saptım, ama her zamanki patikadan değil, biraz daha sağdaki yoldan gittim.
Kimse yoktu neredeyse, belki 3-4 kişiyle karşılaştım tüm yol boyunca.
Saat 9 civarı bir kayaya oturdum, deniz uzaktan görünüyordu, hiçbir şey düşünmeden öyle oturdum.
Sonra fark ettim ki sanırım 40 dakikadır oradaymışım, telefonu bile çıkarmamışım.
Eve dönerken düşündüm, belki artık her pazar buraya çıkarım, kimse bakmıyor kimse bir şey demiyor, sadece deniz ve rüzgar var.
Bu kadar basit bir şeyin bu kadar iyi gelmesi tuhaf geldi ama gerçekten iyi geldi.
