Vardiya bitince eve gitmek yerine iskeleye indim, oturdum biraz.
Hava serindi, deniz sakin görünüyordu, uzakta birkaç tekne vardı.
Saate baktım 22’yi geçmiş, ben hâlâ oradaydım, kalkmak gelmedi içimden.
Yürüyüşe çıkmıştım aslında ama bu sefer sadece oturup kaldım, kafam bugün biraz dağınıktı.
Yarın yine erken vardiya var, biliyorum ama şu an gitmek istemiyorum…