Bugün yine babamla hastaneye gittik, sırada numaram 47’ydi, tam 2 saat bekleme salonunda oturduk ve o plastik sandalyelerde bel valla iyice tutuldu. İşler bu ay zaten azdı, evde otururken bile bilgisayar başında geçiyo çoğu saat, bu yüzden hastanede beklerken de laptop açtım ama pek bir şey çıkmadı ortaya.
Eve dönünce direkt yatağa uzandım, akşam yemeğini bile geç yedik. Anlatacak özel bir şey yok aslında, sadece bugün böyle geçti, içimde kalmasın dedim yazdım.