Son birkaç aydır annemle babamın hastane günleri sıklaştı, haftada en az 2 kere oluyor, ben de işten çıkıp direkt oraya gidiyorum çünkü zaten yolum bir buçuk saat sürüyor, o yüzden sabahtan değil akşamdan hazırlık yapmaya başladım, yoksa kapıdan çıkarken bir şey unutup geri dönüyordum.
Önceden çantayı sabah hazırlıyordum, koşuştururken de mutlaka bir kağıt ya da kart evde kalıyordu, şimdi ‘gece hazırlığı’ diye bir alışkanlık edindim.
Birincisi, dosya ve kartları tek bir cepte tutuyorum, karışmasın diye ayrı küçük bir çanta ayırdım, ilaç listesini de yanına koyuyorum.
İkincisi, randevu saatinden en az 40 dakika önce çıkmaya başladım, otobüs kaçırsam bile yetişecek kadar pay bırakıyorum, önceden tam vaktinde çıkıp asansörde geç kalmıştım bir keresinde, saat 9’a randevu vardı, 9’u 10 geçe ancak girebildik…
Arkadaşlar, üçüncüsü beklerken artık boş oturmuyorum, çantada küçük bir defter taşıyorum, karalama yapmak sanırım o bekleme salonunda gerçekten işime yarıyor, hem zaman geçiyor hem kafam dağılıyor.