Dükkânı tek başıma çevirirken bazı akşamlar hesapları düşününce kafam dağılıyor, özellikle vadeli hesabı bozup bozmamak meselesi kafamda sürekli dönüyordu, bir gece karar veriyorum sabah tam tersini düşünüyorum.
Bu hâl uzayınca kendime basit bir kural koydum, bir şeyi hemen bozmak ya da almak istediğimde önce bir gece bekliyorum, o gece hamur yoğuruyorum ya da dükkanı topluyorum, ama telefonu alıp bankayı aramıyorum, sabah hâlâ aynı istekteysem o zaman konuşuyorum.
Aslında basit ama işe yaradı, akşamki telaş sabaha kadar dayanmıyor, hamuru yoğururken kafa da sakinleşiyor, sabah baktığımda mesele göründüğü kadar acil çıkmıyor.
Bence acele karar hep pişman ettiriyor, en azından benim durumumda böyle oldu, belki başkasının da işine yarar diye yazayım dedim…