Dükkanı tek başıma çevirdiğim için akşamlara doğru kafam öyle dağınık oluyor ki kasadaki parayı bile düzgün sayamıyordum, hep göz kararıyla gidiyordum, yani aslında elimde hiç gerçek bir rakam yoktu.
Vadeli hesabı bozup bozmama kararını da bu yüzden bir türlü veremiyordum, somut bir şey olmadan sadece sanırım yeter diye düşünüp duruyordum.
6 hafta önce kapanışta küçük bir deftere yazmaya başladım, tarih, gelen, giden, kalan diye dört sütun, kepenk inince beş dakikamı alıyor sadece.
İlk 2 hafta açıkçası düzenli tutamadım, bazı akşamlar unuttum, bir akşam da yorgunluktan toplamı dorğu çıkaramamışım, ertesi gün fark ettim.
Ama 6 haftanın sonunda ortalama kalan rakamı görünce bence beklediğimden biraz daha iyiydi, o yüzden vadeliyi şimdilik bozmuyorum, en azından defter bana daha net bir şey gösterene kadar dokunmayacağım galiba.
Ekmek yaparken de benzer bir şey yaşadım aslında, ölçüleri göz kararı değil gram olarak yazınca hata payı epey düştü, kasada da aynı mantık işe yaramış olabilir.