Birkaç gün önce buraya öğleden sonra kısa bir ara verdiğimi yazmıştım, ondan sonra bunu tek seferlik bırakmayıp düzenli hale getirmeye çalıştım.
Önce ara verme vaktini hep aynı saate denk getirdim, böylece iş yoğunken de atlamıyorum. Küçük bir deftere sadece o günkü arayı verip vermediğimi işaretliyorum, uzun bir not değil.
Yorumda biri iş arasında kısa nefes alma fikrinden bahsetmişti, onu da denedim, bazen işe yarıyor bazen akıl başka yere kayıyor.
Asıl fark şu oldu – artık “ara vermeli miyim” diye düşünmüyorum, o vakit gelince kendiliğinden kalkıyorum.